नेपाली कम्युनिस्ट पार्टीका संयोजक पुष्पकमल दाहाल ‘प्रचण्ड’ले आफू सत्ताको भागबन्डामा रम्ने पुराना नेताहरूको भीडमा नरहेको दाबी गर्नुभएको छ ।

नयाँ पुस्ता (जेनजी) र राष्ट्रका नाममा विशेष सम्बोधन गर्दै उहाँले आफूलाई एक नेता मात्र नभई योद्धा र साधारण नागरिकका रूपमा उभ्याउनु भएको छ।

इतिहासका धेरै मोडहरूमा जनतासँगै हिँडेको स्मरण गर्दै प्रचण्डले अहिलेको लडाइँ सत्ताका लागि नभई देशको भविष्य र नयाँ पुस्ताको सपनाका लागि भएको जिकिर गर्नुभयो। सम्बोधनका क्रममा उहाँले आफ्नो जीवनलाई एउटा खुला किताबको संज्ञा दिँदै आफ्नै आँखा अगाडि जेठी छोरी ज्ञानु र जवान छोरा प्रकाशलाई गुमाउनुपरेको पीडा पोख्नुभयो ।

जीवनको अन्तिम समयमा साथ छाडेर गएकी जीवनसंगिनी र हजारौँ सहयोद्धाको बलिदानलाई स्मरण गर्दै उहाँले एक मानिसले जीवनमा गुमाउन सक्ने सबै कुरा आफूले गुमाइसकेको बताउनुभयो । यति धेरै पीडाका बाबजुद सहिदहरूको सपना र समृद्ध नेपालको यात्राले आफूलाई अघि बढ्न प्रेरित गरिरहेको उहाँको भनाइ थियो ।

नयाँ पुस्ताले उठाइरहेको भ्रष्टाचार अन्त्य, पारदर्शिता र बलियो सरकारको माग जनयुद्धकै एजेन्डा भएको दाबी प्रचण्डले गर्नुभयो । संसदीय खेल र कुर्सीको तानातानले देशलाई पछाडि धकेलेको निष्कर्ष सुनाउँदै उहाँले राजनीतिक स्थिरताका लागि प्रत्यक्ष निर्वाचित कार्यकारी प्रमुखको व्यवस्था अपरिहार्य रहेको दोहोर्याउनुभयो । उहाँले आफू नयाँ पुस्ताकै सोच बोकेर हिँडेको यात्री भएको भन्दै आफ्ना र युवाहरूको माग एउटै भएको तर्क गर्नुभयो ।

हलिउडको चर्चित संवाद ‘या त तिमी नायकको रूपमा मर, या त आफूलाई खलनायक बनेको हेर्न जीवित रहू’ लाई उद्धृत गर्दै प्रचण्डले आफू खलनायक बनेर इतिहासको पानामा हराउन नचाहेको बताउनुभयो ।

यदि धेरै अघि बिदा भएको भए नायकका रूपमा सम्झिने अवस्था रहे पनि अब देशलाई सही दिशामा नपुर्याएसम्म विश्राम नलिने अठोट उहाँले व्यक्त गर्नुभयो।

आफ्नो अभावमा मात्रै जनताले आफूले कोरेका परिवर्तनहरूको महसुस गर्ने दाबी गर्दै उहाँले हार मान्न तयार नरहेको स्पष्ट पार्नुभयो ।
सामाजिक सञ्जालका भ्रमबाट नबहकिन र स्वतन्त्र चिन्तन गर्न युवाहरूलाई आग्रह गर्दै उहाँले अब अर्को २० वर्ष ‘ट्रायल एन्ड एरर’ गरेर नयाँ नेता जाँच्ने समय नरहेको बताउनुभयो ।

युवाहरूले भविष्य खोज्न विदेशिनु नपर्ने नेपाल बनाउने संकल्प गर्दै प्रचण्डले आफूलाई प्रश्न सोध्न र दबाब दिन नयाँ पुस्तालाई आह्वानसमेत गर्नुभएको छ ।

यहाँ प्रस्तुत सम्बोधनको शुद्धाशुद्धी मिलाइएको रूप तल दिइएको छ।

आदरणीय आमा, बुबा, दिदीबहिनी तथा दाजुभाइहरू,

आज म तपाईँहरूको सामु एउटा नेताको रूपमा मात्र होइन, बरु एउटा बाबु, एउटा योद्धा र यो देशको माटोमा आफ्नो रगत र पसिना मिसाएको एक साधारण नागरिकको रूपमा उभिएको छु। इतिहासका धेरै मोडहरूमा हामी सँगै हिँड्यौँ। कतिपय ठाउँमा हामीले सफलताका ठूला उत्सवहरू मनायौँ त कतिपय ठाउँमा हामीले अपूरणीय क्षति व्यहोर्नुपर्यो। आजको यो घडी मेरा लागि केवल सत्ताको कुरा होइन, यो त यो देशको भविष्य र विशेष गरी मेरा युवा साथीहरू, जेन्–जी (Gen Z) का छोराछोरीहरूको सपनाको कुरा हो।

धेरैलाई लाग्न सक्छ, म र मजस्ता पुराना नेताहरू एउटै हुन्। तर म आज यो सार्वजनिक मञ्चबाट प्रष्ट भन्न चाहन्छु– म ती पुराना नेताहरूको भीडमा छैन। म त्यो सत्ताको भागबन्डाको सम्झौतामा कहिल्यै सहभागी हुन चाहन्नँ, जसले देशलाई बन्धक बनाएर राखेको छ। म फरक छु र म यो प्रमाणित गरेर छाड्नेछु। मेरो काम र मेरो निष्ठालाई आज होइन, भोलिको समयले प्रमाणित गर्नेछ।

मेरो जीवनको यात्रा एउटा खुला किताबजस्तै छ। म त्यो पिता हुँ, जसले आफ्नै आँखा अगाडि जेठी छोरी ज्ञानु र जवान छोरा प्रकाशलाई गुमाउनुपर्यो। म त्यो श्रीमान् हुँ, जसको जीवनसंगिनीले बीच बाटोमै साथ छोडेर गइन्। मैले समयको चक्रमा आफ्ना परिवारका सदस्यहरू मात्र होइन, हजारौँ सहयोद्धा र सहयात्रीहरूलाई पनि गुमाएको छु।

एउटा मान्छेले आफ्नो जीवनमा जे–जति गुमाउन सक्छ, मैले ती सबै गुमाएँ। तर मलाई अझै पनि के कुराले अगाडि बढ्न प्रेरित गर्छ भने– यो संघर्ष मेरो व्यक्तिगत होइन, यो त ती हजारौँ सहिदहरूको सपना पूरा गर्ने यात्रा हो, जसले एउटा सुन्दर र समृद्ध नेपालको लागि आफ्नो रगत बगाए। मलाई थाहा छ, मेरो परिवार र मेरा कमरेडहरूको यो बलिदान खेर जाने छैन। परिवर्तन अनिवार्य छ र म यो सुनिश्चित गर्नेछु कि त्यो परिवर्तन भएरै छाड्नेछ।

मेरा युवा साथीहरू,

तपाईँहरूले आज जे मागिरहनुभएको छ– भ्रष्टाचारको अन्त्य, पारदर्शिता र एउटा बलियो सरकार– ती मागहरू मैले जनयुद्धका दिनदेखि नै उठाउँदै आएका एजेन्डा हुन्। मैले लामो समयदेखि भन्दै आएको छु कि यो देशमा राजनीतिक स्थिरता र विकासका लागि प्रत्यक्ष निर्वाचित कार्यकारी प्रमुखको व्यवस्था हुनुपर्छ। यो संसदीय खेल र कुर्सीको तानातानले देशलाई कति पछाडि धकेल्यो, त्यो हामी सबैले देखेका छौँ। त्यसैले म भन्छु, मेरो माग र तपाईँहरूको माग एउटै हो। म तपाईँहरूकै पुस्ताको सोच बोकेर हिँडेको यात्री हुँ।

हलिउडमा एउटा चर्चित संवाद छ– “या त तिमी नायकको रूपमा मर, या त आफूलाई खलनायक बनेको हेर्न जीवित रह।” यदि म धेरै अघि बिदा भएको भए, सायद देशले मलाई नायकको रूपमा मात्र सम्झिन्थ्यो होला। तर, म खलनायक बनेर इतिहासको पानामा हराउन चाहन्नँ। म यो देशलाई सही दिशामा नपुर्याएसम्म विश्राम लिने छैन। तपाईँहरूले मलाई आज कुन रूपमा देख्नुहुन्छ, त्यो तपाईँहरूको स्वतन्त्रता र अधिकार हो। तर मेरो अभावमा मेरो उपस्थितिको महसुस तब हुनेछ, जब तपाईँहरूले मैले कोरेका परिवर्तनहरूलाई भोग्नुहुनेछ। म हार मान्न तयार छैन, किनकि मेरो काम अझै सकिएको छैन।

म नयाँ विचारहरूका लागि सधैँ खुला छु। म नयाँ पुस्तालाई स्वागत गर्दछु र नयाँपनलाई आत्मसात् गर्न तयार छु। तर एउटा कुरा याद राख्नुहोस्– हरेक चम्किलो चिज हिरा हुँदैन। आजको यो डिजिटल युगमा, सामाजिक सञ्जालका भ्रमहरूले तपाईँहरूलाई बहकाउन सक्छन्। कसैलाई पनि तपाईँहरूलाई सानो महसुस गराउन नदिनुहोस्। म यहाँ तपाईँहरूसँग भोट माग्न आएको होइन, म त तपाईँहरूलाई स्वतन्त्र चिन्तनको लागि अपिल गर्न आएको हुँ।

प्रश्न सोध्न नछोड्नुहोस्, म त्यसको जवाफ दिन तयार छु। मलाई अझ बढी दबाब दिनुहोस्, म त्यसको सामना गर्न तयार छु। किनकि मलाई थाहा छ, मेरो शक्तिको स्रोत तपाईँहरू नै हो।

हामीसँग अब अर्को २० वर्ष परीक्षण र त्रुटि (Trial and Error) गर्दै नयाँ नेताहरू जाँच्ने समय छैन। हामीले गम्भीरतापूर्वक सोच्नुपर्छ। म ती वीर सहिदहरूप्रति नमन गर्दछु, जसले नेपालको सुन्दर भविष्यका लागि आफ्नो ज्यानको आहुति दिनुभयो।

आउनुहोस्, मिलेर एउटा यस्तो नेपाल बनाऔँ, जहाँ कुनै पनि युवाले आफ्नो भविष्य खोज्न विदेशिनु नपरोस्।

धन्यवाद।